زمان زود پیر می‌شود

نویسنده: آنتونیو تابوکی

مترجم: هاله ناظمی، فرزانه کریمی

ادبیات معاصر ایتالیایی (34)

...لحظه‌ای به زمان و به اینکه تاکنون چگونه گذشته است فکر کرد اما فقط یک لحظه، زیرا دوباره چشم‌انداز آن دشت زردرنگ که از کاهِ کوتاهی پوشیده شده بود و به‌سختی می‌شد روی آن راه رفت دل‌و‌دیده‌اش را تسخیر کرد.

- از متن کتاب -

«زمان زود پیر می‌شود» مجموعه‌ای از 9 داستانِ‌ کوتاه آنتونیو تابوکی است؛ داستان‌هایی که در مرز باریک میان خاطره و فراموشی، گذشته و اکنون، و آنچه اتفاق افتاده و آنچه می‌توانست اتفاق بیفتد، حرکت می‌کنند.

محل وقوع داستان‌ها سراسر اروپاست، از برلین تا استانبول، از آشویتس تا بخارست. با خلق شخصیت‌هایی که گاه راوی داستان‌اند و گاه ماجرایشان روایت می‌شود.

تابوکی در این داستان‌ها به سراغ آدم‌هایی می‌رود که چیزی از گذشته را با خود حمل می‌کنند: یک تصویر، صدا، عشق، فقدان یا خاطره‌ای که با گذشت سال‌ها نه‌تنها محو نشده، بلکه شکل تازه‌ای به خود گرفته است. زمان در جهان او خطی و قابل اعتماد نیست؛ گذشته ناگهان به اکنون بازمی‌گردد و یک لحظة کوتاه می‌تواند تمام زندگی آدمی را در خود فشرده کند.

«زمان زود پیر می‌شود»کتاب بازگشت‌هاست؛ بازگشت به مکان‌هایی که دیگر وجود ندارند، به آدم‌هایی که دیگر همان آدم‌های سابق نیستند و به خاطراتی که گاهی از خود واقعیت واقعی‌تر به نظر می‌رسند.

تابوکی با نثری موجز، شاعرانه و گاه رازآلود، از پیری، تنهایی، عشق، مرگ و حافظه می‌نویسد؛ از انسان‌هایی که دیر یا زود درمی‌یابند زمان پیش از آنکه زندگی تمام شود، پیرمان می‌کند.

آنتونیو تابوکی در طول زندگی ادبی خود جوایز متعددی از جمله جایزة مدیسی فرانسه، فلایانو، ویا‌رِجو، کامپی‌یلو و جایزة اشتات پرایس اتریش را دریافت کرده است.