خوشبختی در ویترین

نویسنده: آلبرتو موراویا

مترجم: اعظم رسولی، هاله ناظمی، مژگان مهرگان

جلد دوم از مجموعه‏‌داستان‏‌های طنز و سوررئالیستی

ادبیات معاصر ایتالیایی (19)

دخترش معصومانه پرسید: «چرا پدرجان؟»

پیرمرد با عصبانیت گفت: «خُب، برای اینکه بعد از این‌همه سال که به ما گفته‌اند در ایتالیا خوشبختی وجود ندارد، که آن را کم داریم، که واردات آن هزینة زیادی دارد... حالا یکدفعه یک مغازه باز می‌کنندکه چیزی به‌غیر از آن نمی‌فروشد.»

«خوشبختی در ویترین» با 15 داستانِ کوتاه، جلد دوم از مجموعة طنز و سوررئالیستی آلبرتو موراویاست. «گوسالة دریایی» و «دگردیسی در ضیافت» دیگر جلدهای این مجموعه هستند که از کتاب خورشید منتشر شده‌اند. 

داستان‌های این مجموعه که تقریباً بین سال‌های 1935 تا 1945 نوشته شده‌اند، دوره‌ای خاص و متفاوت از آثار آلبرتو موراویا را به نمایش می‌گذارند. این سال‌ها، دوران سخت و فراگیر دیکتاتوری بود و نویسنده ناچار بود برای بیان اندیشه‌های خود دربارة واقعیتی که در آن زندگی می‌کرد، از طنز، اخلاق، افسانه و تمثیل بهره بگیرد.

ازاین‌رو، اگرچه داستان‌ها ژانرهای گوناگونی را دربرمی‌گیرند و با بهانه‌ها و موضوعات متنوعی نوشته شده‌اند، همگی از پایه و اساسی مشترک و ساختاری یکپارچه برخوردارند؛ ساختاری که این مجموعه را به کتابی واحد و منسجم، و نه مجموعه‌ای پراکنده و بی‌نظم، تبدیل می‌کند. کتابی که منشأ آن بیش از آنکه ادبی باشد، احساسی است و از تجربه‌های دردناک و انسانی نویسنده الهام گرفته است.

موراویا در طول زندگی ادبی خود جوایز مهمی چون استرگا، مارزوتو، ویارِجو، مونْدلّو و جایزة ملی ادبی پیزا را دریافت کرد. او در سال‌های پایانی زندگی نیز با دریافت پِنّا دورو و عنوان «شخصیت اروپایی» مورد تقدیر قرار گرفت. موراویا همچنین 24 بار نامزد جایزة ادبی نوبل شد؛ نامزدی‌هایی که از سال 1949 تا 1974 ادامه داشتند.