من که حرفی ندارم

نویسنده: آلبرتو موراویا

مترجم: رضا قیصریه

جلد اول از مجموعه‌داستان‌های رمی

ادبیات معاصر ایتالیایی (6)

وقتی در جمع دوستان پای زنی باز می‌شود، یعنی اینکه جمع در حال پاشیدن است و هر کسی پِی کار خودش می‌رود. در آن سال چندتا دوست ایاق بودیم که جداً نظیر نداشتیم.

«من که حرفی ندارم» جلد اول از مجموعه‌‌داستان‌های رُمی آلبرتو موراویا، نویسنده پرآوازة ایتالیایی است.

27 داستان از طیف رنگارنگ آدم‌های اجتماع که به شکلی کوتاه، جذاب و با پرداختی روانشناسانه و چاشنی طنز روایت می‌شود.

شخصیت‌های این داستان‌های جذاب، طیف گسترده‌ای از جامعه را در برمی‌گیرند: از مجرمین سابق، سارقین و خرده‌خلافکارها گرفته تا پیشخدمت‌های رستوران، رانندگان و افرادی از طبقه پایین اجتماع که تلاش می‌کنند خود را از فقر نجات دهند. داستان‌های کتاب من که حرفی ندارم، به صورت اول شخص و اغلب توسط شخصیتی بی‌نام و نشان روایت می‌شوند اما جزئیات و سرنخ‌هایی در طول داستان به مخاطبین داده می‌شود که آنها را به‌تدریج با شغل، انگیزه‌ها و افکار کاراکترها آشنا می‌کند.